Parochiaal beraad

parochiaal
beraad
13 september

Niet ons rijk moet komen, wel ‘Gods Rijk’.
Maar wat is dat dan ? En vooral: hoe kan of mag dat dan ?
Want dat het verhaal moet blijven doorgaan, daar is iedereen het over eens.
Maar wat betekent de vraag om te groeien naar een ‘nieuwe parochie'?
Wat zijn de kansen? Wat zijn de bedreigingen? Hoe voelen we ons daar bij? Wat betekent het voor ons, voor onze zondagse gewoonte, en voor ons christen-zijn vandaag?

Omdat een aantal mensen zich niet of moeilijk kan vinden in de verandering die de groei naar nieuwe parochie met zich meebrengt stonden we in het parochiaal beraad van 13 september in Zevergem vooral stil bij de verdeling van de liturgische diensten en konden andere wezenlijke elementen zoals diakonie en verkondiging niet meer aan bod komen. In de vergaderingen die volgden op het parochiaal beraad werd ernstig en lang stilgestaan bij wat op het parochiaal beraad gezegd is. De parochieploeg van De Pinte en Zevergem bleef en blijft dus nadenken over, en werken aan de groei naar nieuwe parochie.
Als we de bezorgdheden die in dat parochiaal beraad werden verwoord leggen bij datgene waar we in geloven en waar we proberen aan te werken, dan is het besluit dat we best op de ingeslagen weg verder gaan.
Dat de groei van vier naar één parochie niet voor iedereen vanzelfsprekend is weten en voelen we, maar we geloven dat het perspectief biedt en toekomst heeft voor iedereen.
Pasklare antwoorden hebben ook wij nog steeds niet maar we zijn dankbaar voor de velen die –soms met vragen en onzekerheden- deze weg een kans geven. Het is een zegen te mogen voelen dat we zo samen Kerk kunnen proberen zijn vandaag, in deze wereld, en daar samen passend uitdrukking kunnen proberen geven.

‘Samen’ dus.
Niet om groot te zijn, wel vanuit het nederige besef dat we elkaar nodig hebben in deze tijd. En het nederige besef dat er een Liefde is die ons overstijgt….en verbindt.